قبل از انتخاب یک PLC، ابتدا باید راهکار سیستم را تعیین کنیم. پس از مشخص شدن این موضوع، سازنده و مدل را انتخاب می‌کنیم. اما آیا می‌دانید چگونه این انتخاب‌ها را انجام دهید؟

I. تعیین سازنده PLC

هنگام انتخاب یک سازنده PLC، ملاحظات اصلی باید الزامات کاربر نهایی، آشنایی طراح با PLC های سازندگان مختلف و ترجیحات طراحی برای آنها، سازگاری با محصولات پشتیبانی کننده و قابلیت های خدمات فنی باشد. در مورد قابلیت اطمینان خود PLC، در اصل، محصولات شرکت های بزرگ بین المللی نباید مشکلات قابلیت اطمینان را ایجاد کنند. به طور کلی، برای کنترل تجهیزات مستقل یا سیستم های کنترل نسبتاً ساده، محصولات PLC ژاپنی مزیت خاصی از نظر هزینه-عملکرد ارائه می دهند. برای سیستم های در مقیاس بزرگتر که نیاز به قابلیت های ارتباطی شبکه بالا، سیستم های کنترل توزیع شده باز یا سیستم های ورودی/خروجی از راه دور دارند، PLC های تولید شده در اروپا ( زیمنس ) و آمریکا عملکرد ارتباطی شبکه‌ای برتر را نشان می‌دهند.

دوم. تعداد نقاط ورودی/خروجی (I/O)

تعداد نقاط ورودی/خروجی یکی از پارامترهای اساسی یک ... پی ال سی تعیین تعداد ورودی/خروجی باید بر اساس مجموع کل نقاط ورودی/خروجی مورد نیاز برای تجهیزات کنترل‌شده باشد. در شرایط عادی، نقاط ورودی/خروجی PLC باید دارای یک حاشیه مناسب باشند. معمولاً، تعداد تخمینی ورودی/خروجی با اضافه کردن یک حاشیه انبساط ۱۰٪ تا ۲۰٪ به تعداد نقاط ورودی/خروجی که از نظر آماری تعیین شده است، محاسبه می‌شود. هنگام ثبت سفارش واقعی، تنظیمات مربوط به تعداد نقاط ورودی/خروجی نیز باید بر اساس ویژگی‌های خاص محصول PLC سازنده انجام شود.

III. ظرفیت حافظه

ظرفیت حافظه به اندازه واحدهای ذخیره‌سازی سخت‌افزاری ارائه شده توسط خود کنترل‌کننده منطقی قابل برنامه‌ریزی اشاره دارد. ظرفیت برنامه به اندازه واحدهای ذخیره‌سازی مورد استفاده توسط برنامه کاربر در حافظه اشاره دارد؛ در نتیجه، ظرفیت برنامه کمتر از ظرفیت حافظه است. در طول مرحله طراحی، از آنجایی که برنامه برنامه کاربر هنوز توسعه نیافته است، ظرفیت برنامه ناشناخته باقی می‌ماند و تنها پس از اشکال‌زدایی برنامه قابل تعیین است. برای امکان تخمین اولیه ظرفیت برنامه در طول طراحی و انتخاب، معمولاً از ظرفیت حافظه به عنوان جایگزین استفاده می‌شود. تخمین ظرفیت حافظه PLC فرمول ثابتی ندارد. منابع متعدد ادبی رویکردهای مختلفی را پیشنهاد می‌کنند، که عموماً پیشنهاد می‌کنند تعداد نقاط ورودی/خروجی دیجیتال را در 10 تا 15 ضرب کنید، تعداد نقاط ورودی/خروجی آنالوگ را 100 برابر کنید و از این مجموع به عنوان تعداد کل کلمات (16 بیت در هر کلمه) استفاده کنید. سپس یک حاشیه 25٪ اضافی در نظر گرفته می‌شود.

طبیعتاً، سه مرحله فوق تنها فرآیند انتخاب اساسی را تشکیل می‌دهند. ما باید نحوه انتخاب توابع کنترلی را بیشتر درک کنیم، که در مقاله بعدی توضیح داده خواهد شد. ما شما را تشویق می‌کنیم که این محتوا را برای بازیابی آسان و مراجعه بعدی دنبال کنید، لایک کنید و ذخیره کنید. متشکرم.